"Elena. Zawody i rozterki" Nele Neuhaus

Tytuł: Elena. Zawody i rozterki
Autor: Nele Neuhaus
Wydawnictwo: Media Rodzina

"Miłość Eleny i Tima okazała się silniejsza niż  nienawiść dzieląca ich rodziny. Stadnina „Kosy” też pokonała trudności finansowe.Nagle jednak coś kładzie się cieniem na szczęściu młodych ludzi. Tim wystawia Elenę do wiatru przed balem, podczas zawodów nie zwraca na nią uwagi. Na horyzoncie pojawia się gwiazda jeździectwa Niklas Schütze, na którego parol zagięła już arogancka Ariane. O Elenie zaczynają krążyć plotki, wyraźnie ktoś chce jej zaszkodzić. Tylko dlaczego? Wkrótce cały jej świat legnie w gruzach..."



Ucieczki, kłótnie, intrygi... Wszystko skończyło się wraz z ostatnią bardzo niebezpieczną przygodą z którą 
przyszło się zmierzyć Elenie i grupce jej przyjaciół. Teraz wszystko zaczyna układać się po myśli dziewczyny. Tim, jej chłopak, może już oficjalnie przebywać w towarzystwie dziewczyny, stadnina nareszcie ma się dobrze i wszystko zdaje się iść jak najlepiej. Nagle jednak, Tim zaczyna zachowywać się co najmniej dziwnie. Cichy, wycofany, niemal niemiły... Elena martwi się nagłymi zmianami, które zaszły u chłopaka, a tymczasem zawody konne przynoszą do miasta coraz to nowszych gości. Przede wszystkim znaną powszechnie gwiazdę jeździectwa, Niklasa Schütze, a jego fascynujący styl bycie wręcz przyciąga dziewczyny. I oczywiście jest jeszcze Ariane - arogancka, złośliwa i podła. Co tym razem przyjdzie jej do głowy?

Kontynuacji Eleny wyczekiwałam z niecierpliwością, przede wszystkim dlatego, że uwielbiam przygody głównej bohaterki. Ciekawy i jednocześnie wciągający styl pisania autorki już dwukrotnie porwał mnie do świata dziewczyny i sprawił, że bardzo miło spędziłam popołudnie. Jak było jednak tym razem? Czy książka dorównała poprzedniczkom?

Kiedy zabierałam się do lektury, myślałam, że wiem już, czego się spodziewać. Miłej, niewymagającej, ciekawej lektury i odrobiny historii o koniach. Okazuje się jednak, że pani Neuhaus potrafi zaskoczyć i udowodniła to właśnie w tej części serii.

Przede wszystkim temat koni zdecydowanie odłożony był na dalszy plan. W dużej mierze, wszystko skupione było wokół rozterek głównej bohaterki dotyczących Tima, a także jej przyjaciół, niespodziewanych wydarzeń, jakie miały miejsce w pozycji. Stąd więc moje wnioski, że tytuł książki jest bardzo trafny - rozterki bowiem towarzyszyły dziewczynie cały czas.

Nele Neuhaus pod koniec powieści poprowadziła także ciekawą intrygę, dzięki której cała seria zyskała nieco w moich oczach. I nawet mimo tego, że rzeczywiście, coś w tej pozycji było innego, niż w poprzedniczkach, styl pisania i język pozostały jednak takie same, dzięki czemu książka ta zachowała swój miły i przyjemny charakter.

Tim w tej pozycji przeszedł dużą zmianę, nie był już tym miłym i wesołym chłopakiem, jakiego miałam okazję poznać w części pierwszej oraz drugiej. Stał się bardziej burkliwy, niemiły, wyobcowany. Unikał towarzystwa Eleny i nie zwracał na nią aż tak bacznej uwagi. Mi, szczerze mówiąc, po prostu nie przypadł on do gustu, nawet w tej innej wersji.

Elena także działała mi momentami na nerwy, zwłaszcza w momentach, kiedy coś się działo - nigdy nie potrafiła poradzić sobie z problemami, zawsze załamywała się i poddawała emocjom. Miejscami było mi jej żal i współczułam jej trudności, jakie czyhają na nią na każdym kroku, ale mimo wszystko oczekiwałam od niej dużo więcej rozumu i stanowczości.

Podsumowując, "Elena. Zawody i rozterki" to moim zdaniem najlepszy tom z całej serii. Wartka akcja i całkiem przyjazny temat czynią z niej naprawdę miłą lekturę. Minus należy się jedynie za słabo wykreowanych głównych bohaterów.

Za pozycję serdecznie dziękuję wydawnictwu Media Rodzina! :)

"Elena. Burzliwe lato" Nele Neuhaus

Tytuł: Elena. Burzliwe lato
Autor: Nele Neuhaus
Wydawnictwo: Media Rodzina


"Elena właścicielka Fritziego nie wyobraża sobie życia bez koni. Kiedy Elena siedzi w siodle, zapomina o całym świecie - no, może z wyjątkiem Tima, chłopca z konkurencyjnej stadniny, którego kocha, ale z którym z powodu zadawnionych konfliktów rodzinnych nie może być. Mroczna tajemnica rodzinna sprawia, że młodzi ludzie wciąż muszę się kryć ze swoim uczuciem. Pojawia się też dodatkowy problem - w okolicy zaczynają ginąć konie. Elena i Tim przypadkowo znajdują się w centrum dramatycznych wydarzeń i ryzykują życie, by rozwiązać zagadkę złodziejskiej szajki. Muszą też znaleźć odpowiedź na pytanie - co jest silniejsze: miłość czy nienawiść?"

Nele Neuhaus stała się niezwykle popularna dzięki swoim książkom, o tematyce kryminalistycznej, które w niedługim czasie od wydania stały się sławnymi bestsellerami. Jej powieść, "Elena. Burzliwe lato" to drugi tom serii o przygodach Eleny i Tima.

Elena od dłuższego czasu kocha się w chłopcu z konkurencyjnej stadniny, Timie, i nareszcie okazało się, że ten odwzajemnia jej uczucia. Na przeszkodzie do wspólnego szczęścia stoi im tylko jedno - niezbyt przyjazne kontakty między obydwiema rodzinami. Mimo potajemnych spotkań i ukradkowych spojrzeń, na które mogą sobie pozwolić w szkole, ich uczucie nie słabnie. Tymczasem, okazuje się, że problemy sercowe będą musiały poczekać - na jaw wychodzi bowiem, że ktoś w okolicy kradnie konie. Gdy dochodzi do wielkiego nieszczęścia, Elena będzie musiała wykazać się odwagą i determinacją, by wygrać stawkę o życie koni...

Z pierwszą częścią serii, "Elena. Wygrać z losem", miałam przyjemność zapoznać się już jakiś czas temu. Dla mnie, była to niezwykle przyjemna, lekka lektura, którą pochłonęłam bardzo szybko ze względu na nieskomplikowany i łatwy w odbiorze język autorki. Jak spisała się druga część serii?

Już na samym początku książki czułam, że lektura może i nie będzie najambitniejszą z książek, jakie czytałam, ale za to z radością spędzę z nią czas. Nie myliłam się. Co ciekawe, pozycja ta nie ma specjalnie dynamicznej akcji, gwałtownych zwrotów akcji, czy też wielowątkowej konstrukcji. Co prawda, pod koniec książki, fabuła nieco przyspiesza, jednak nie na tyle, by stwierdzić, że trudno się połapać w wydarzeniach - są one bowiem dokładnie opisane i przedstawione, dzięki czemu jeszcze łatwiej czyta się tę pozycję.

Warto wspomnieć, że w tej książce większy nacisk położony jest na konie. Czytając niektóre rozdziały, dowiedziałam się nawet paru interesujących faktów na ich temat, a dzięki słowniczkowi jeździeckiemu, na końcu pozycji jeszcze lepiej zrozumiałam podstawowe zagadnienia. Był to niezwykle interesujący zabieg, z którym spotkałam się już kilkakrotnie w książkach, a który, niestety, nie jest jeszcze zbyt popularny. Pozwala czytelnikowi nieco zorientować się w temacie książki i lepiej zrozumieć poszczególne momenty.

"Kroki ucichły tuż obok nas, kiedy niewidoczny w mroku człowiek zatrzymał się przed boksem. Przycisnęłam się do wątłej ścianki z desek i wstrzymałam oddech. Kto to mógł być?"

Akcja rozwijała się z rozdziału na rozdział, ale, tak jak wspominałam wcześniej, nie gwałtownie i niespodziewanie. Krótkie i niezbyt rozbudowane opisy poszczególnych momentów dobrze wpasowały się w klimat książki, nie nudziły, ani nie sprawiały, że czytelnik miał ochotę odłożyć książkę na bok.

Muszę też wspomnieć o oprawie graficznej książki, która, według mnie mogła być zrobiona o wiele lepiej. Dziewczyna na zdjęciu nie do końca oddaje tą, opisaną w książce, przede wszystkim dlatego, że wydaje się być dużo młodsza niż główna bohaterka.

Bohaterowie nie zaskoczyli mnie właściwie niczym szczególnym i z bólem muszę stwierdzić, że niestety, ale byli wykreowani trochę gorzej niż w poprzednim tomie. Elena nieco straciła w moich oczach, głównie poprzez jej niezdecydowanie i bezradność. Nie była typem głównej bohaterki, które lubię w książkach - silnej, odważnej, pewnej siebie. Brakowało jej charyzmy i własnego "ja", nawet mimo łamania nakazów rodziców.

Tim także zmienił się, niestety na gorsze. Mimo, że wiele przecierpiał przez całe swoje życie, przez uczucie do Eleny wyzbył się trochę stanowczości, którą zdawał się mieć w poprzednim tomie. Trudno mi dokładnie określić jego cechy w tej części, ale nieustannie odnosiłam wrażenie, że czegoś mi w nim brakuje.

Podsumowując, pozycja jest miłą odskocznią na wieczór i raczej nie będzie specjalnie ambitną lekturą. Ma parę wad, głównie dotyczących bohaterów i okładki, ale na ogół przyjemnie mi się ją czytało, chętnie zapoznam się z kontynuacją, kiedy zostanie wydana.

Moja ocena: 8/10 i 8 gwiazdek:
★★★★★★★★

Za książkę serdecznie dziękuję wydawnictwu Media Rodzina!

_______________________

Wyzwania: Rekord 2014; Przeczytam tyle, ile mam wzrostu (1,6 cm)

"Elena. Wygrać z losem"

Tytuł: Elena. Wygrać z losem

Autor: Nele Neuhaus

Wydawnictwo: Media Rodzina

"Elena:

Konie to cały jej świat, a stadnina to jej życie. Wyjątkowo troskliwą opieką Elena otacza ukochanego konia o imieniu Fritzi, który jako źrebię uległ ciężkiemu wypadkowi. Ojciec spisał go na straty, lecz ona nie zrezygnowała z ukochanego ogiera. Z pomocą Melike i Tima, dwójki najlepszych przyjaciół, i w największej tajemnicy zaczęła go trenować. Tim nie tylko jej pomaga - na jego widok Elena czuje przyspieszone bicie serca. Los jednak bywa przewrotny, bo to jedyny chłopak na świecie, w którym nie wolno jej się zakochać! Ich rodziny od lat są skłócone. Nastolatki wspólnie spróbują poznać przyczynę nienawiści i przy okazji natkną się na mroczną tajemnicę..."

Opis pochodzi z książki.

O książce praktycznie w ogóle nie słyszałam jako, że dopiero niedawno miała miejsce jej premiera. Niesamowicie jednak zaintrygował mnie sam opis lektury, ponieważ uwielbiam tematykę związaną z końmi. Co prawda ani nie jeżdżę konno, ani nie znam się za bardzo na tych zwierzętach, jednak muszę przyznać, ciekawie się o nich czyta. Na początku sądziłam, że będzie to pozycja niezwykle podobna do "Heartlandu" Lauren Brooke, jednak muszę przyznać, że są to tylko pozory - w rzeczywistości nawet ciężko porównywać mi obie te książki.

"Po kilku chwilach dotarli na skraj lasu i wjechali między drzewa. Tam nie czuło się wiatru i gdyby nie poruszające się czubki drzew, słychać by było jedynie stukot kopyt. Przez drogę bezgłośnie przemknęła sarna. Spojrzała zaskoczona, zamarła na kilka sekund, a potem eleganckim krokiem zniknęła w ciemności."

Na początek warto powiedzieć, że oczekiwałam czegoś zupełnie innego po opisie książki. Nie mówię, że coś było na plus, coś na minus, jednak podejrzewałam, że będzie to historia o koniach i miłości do nich, z tajemnicą w tle. Tymczasem w większości akcja dotyczy trudnej sytuacji rodziny Weilandów oraz oczywiście pasji Eleny. I nawet mimo tego, że ta mroczna i przerażająca tajemnica z opisu dość szybko się rozwiązuje, to jednak nie mogę narzekać na to, że autorka tym samym skazuje nas na nudny ciąg dalszy. Akcja bowiem ma swoje ustalone tempo, które miejscami przyspieszało, miejscami zwalniało. Cieszę się również, że pozycja nie była kopią "Heartlandu". Było oczywiście wiele podobnych motywów, ale także wiele różniących się wątków. Jestem więc niezwykle ciekawa dalszych części i tego, jak dalej autorka pociągnie tę serię.

Jako do pierwszej, warto by przejść do kwestii Eleny. Jak niemalże każdy główny bohater, chwilami mnie drażniła, chwilami sprawiała, że razem z nią czułam smutek, a jeszcze kiedy indziej chciałam, jak ona, powiedzieć parę niezbyt miłych słów do co poniektórych bohaterów. Muszę szczerze przyznać, że niektóre pomysły, które przychodziły jej do głowy (i które, ku mojemu zdziwieniu realizowała!) nadawały trochę zawrotności, ale i zaskoczenia w akcji. Generalnie więc mogę szczerze stwierdzić, że miło by było, gdybym ją spotkała :). Moją uwagę już od początku przykuwała jedna postać - Melike. Bezpośrednia, otwarta, wesoła. Była takim promyczkiem słońca dla Eleny, gdy ta miała swoje gorsze chwile. Bardzo ją polubiłam, nie tylko za to co robiła dla przyjaciółki, ale po prostu za jej ogólny sposób bycia. Tim natomiast, odkąd stał się dla Eleny kimś więcej, niż tylko dobrym kolegą, również nie drażnił mnie swoim charakterem. W pewnym sensie on też odczuwał tęsknotę i miłość do Eleny, ale na szczęście nie rozwinęło się z tego jakieś chore uczucie. Na pewno był to plus.

"Jego twarz rozjaśnił niepewny z początku uśmiech.
- Serio? - chciał wiedzieć.
- Zupełnie serio. - Uśmiechnęłam się, a potem zaczęłam jednocześnie płakać i się śmiać. Tim też się rozpromienił."

Muszę jednak przyznać, że rzeczy, które mi się nie podobały, także było kilka. Po pierwsze - nastroje Eleny. Mimo, że w większości zachowywała się rozsądnie i dorośle, to chwilami jej emocje zmieniały się o 180 stopni i przypominała trochę rozkapryszoną dziewczynkę. Według mnie, miała też za mało pewności siebie, nie była typem silnego charakteru. Kolejną rzeczą było ogólnie, słabe wykreowanie bohaterów. Tylko co poniektórzy naprawdę pozostali mi w pamięci na stałe. Reszta, muszę z bólem przyznać, że była mało wyraźna, taka bez jakiś konkretnych cech charakteru. A szkoda - wielu z nich wyglądało mi z początku na kogoś zupełnie innego, lepszego.

Mogę więc, zgodnie z prawdą powiedzieć, że nie była to lektura skłaniająca czytelnika do rozważań i przemyśleń, ale lekka, przyjemna, relaksacyjna pozycja, po którą sięgałam po to, by miło spędzić czas. Czekam więc teraz z niecierpliwością na kolejne tomy!

Książka zasługuje na oceną 7/10 i 7 gwiazdek:
★ ★★ ★★ ★★

Za książkę dziękuję wydawnictwu Media Rodzina!